Najczęściej występuje w południowej Słowacji, na Węgrzech i Ukrainie. W jesieni jajowate i zwężone u nasady liście perukowca mają piękny żółty, pomarańczowy i czerwony kolor. Rozwijają się one dość późno, bo dopiero w maju. Największą ozdobą krzewu są jednak kwiatostany zebrane w wiechy. Pojedyncze kwiaty są niepozorne, drobne, koloru zielonkawego lub żółtego, skupione w wiechy na wierzchołkach pędów. Szypułki kwiatów rozwijają się jeszcze po przekwitnięciu i wtedy pokrywają się piórkowatymi szarymi, różowymi lub purpurowymi włoskami. To właśnie te włoski nadają roślinie „puszysty” wygląd, ozdabiając ją od czerwca do późnej jesieni. Stąd pochodzi również nazwa rodzajowa krzewu – delikatne kwiatostany przypominają perukę. W połączeniu z purpurowymi liśćmi sprawiają one, że taki krzew posadzony pojedynczo, np. na trawniku, daje wspaniały efekt dekoracyjny. Pędy rośliny zawierają sok o ostrym zapachu.

Perukowiec podolski jest krzewem długowiecznym – może żyć nawet 100 lat. Dobrze rośnie na glebach piaszczystych lub gliniastych i wapiennych. Jest wytrzymały na mróz i niedobór wilgotności w glebie.

Najbardziej znane odmiany to:
czerwonolistna – kwiaty jasnoczerwone, owocostany czerwone, liście purpurowe;
Królewska Purpura – na wiosnę i w lecie ma liście purpurowe, a jesienią jaskrawoczerwone;
purpurowa – o karminowo-różowych kwiatostanach i zielonych liściach.

Perukowiec jest krzewem, którego łatwo można rozmnożyć z nasion. Przycinając wyrastające pędy uzyskuje się piękną barwę liści, ale na tych pędach nie pojawiają się wówczas kwiatostany. Powstają one bowiem dopiero na pędach dwu- lub trzyletnich.

Krzew ten ma znaczenie głównie dekoracyjne z zastosowaniem do obsadzania parków, zieleńców, działek. Może być prowadzony pojedynczo, szczególnie z odmian o pięknych purpurowych liściach i kwiatostanach lub w grupach. Jest to roślina poligamiczna – w obrębie tej samej wiechy występują kwiaty męskie, obupłciowe i niedorozwinięte.

Gałązki perukowca dają się łatwo zasuszyć nie tracąc nic ze swojego wyglądu. Są więc wykorzystywane do tworzenia kompozycji ozdobnych. W związku z tym, że w liściach perukowca znajduje się dużo garbników, wykorzystuje się je do garbowania delikatnych skór. Barwniki zawarte w drewnie są stosowane do farbowania wełny i jedwabiu.

Podsumowując: jest to krzew godny szerokiego rozpowszechnienia ze względu na niepowtarzalny i niespotykany u innych roślin wygląd kwiatostanów.

Źródła:
T. Bojarczuk, Perukowiec podolski, „Działkowiec” nr 9(637), wrzesień 2003, s. 21.

www.wikipedia.org

Autor: Anna Łabudzińska