Chomik w naszym domu
Masz dużo czasu, jesteś osobą cierpliwą, pragniesz zaopiekować się jakimś zwierzątkiem, a z tych czy innych powodów nie chcesz lub nie możesz mieć psa lub kota? Być może dobrym wyborem będzie dla ciebie chomik lub nawet kilka chomików.
Chomiki żyją przeciętnie dwa lub trzy lata, więc stosunkowo krótko – ale wyjątkowa witalność tych zwierząt, wesołe usposobienie i chęć do zabawy sprawia, że dają się polubić niezwykle łatwo i nasza przygoda z chomikiem często nie kończy się na jednym zwierzątku. Osoby zdecydowane na zakup chomika mogą wybierać między reprezentantami kilku gatunków. Najpopularniejsze są:
- chomik dżungarski,
- chomik Campbella,
- chomik chiński,
- chomik syryjski,
- chomik europejski,
- chomik Roborowskiego.
Przedstawiciele poszczególnych gatunków różnią się nieco między sobą. W Polsce najczęściej hodowane są chomiki syryjskie, o pomarańczowo-złotej sierści, towarzyszące ludziom od połowy XX wieku, dosyć spore (15 cm) i bardzo płodne. Chomiki dżungarskie są trudniejsze do oswojenia, mniejsze od syryjskich (ok. 9 cm), mają kolor szary i dość nerwowe usposobienie. Chomiki Campbella, szare lub białe, z uwagi na agresywny charakter są bardzo rzadko hodowane (jeśli już, to tylko samce). Chomiki Roborowskiego są piaskowo-żółte, malutkie (5 cm) i bardzo wesołe, nie lubią jednak być głaskane. Chomiki chińskie, bardzo podobne do syryjskich, różnią się tylko kolorem (są szare) i umiejętnością wspinania się. Chomiki europejskie dorastają czasami nawet do 25 cm, znamy je z pól, gdzie „chomikują” nieraz ogromne ilości ziaren.
Wszystkie bez wyjątku chomiki trzymane w domu wymagają dużej dbałości ze strony opiekuna. Są zwierzętami delikatnymi, więc trzeba unikać brania ich na ręce bez odpowiedniego wyczucia, przytulania, mocnego głaskania. Z tego powodu raczej nie nadają się dla dzieci. Najlepiej czują się w umiarkowanej temperaturze (ok. 20oC), w niższej – poniżej 10oC – będą usypiać, temperatura wyższa niż 30oC może doprowadzić do ich śmierci. Najaktywniejsze są wieczorem i nocą, czasami mogą więc przeszkadzać domownikom (trzeba je na noc umieszczać w suchym i ciepłym, ale oddalonym od sypialni miejscu), dnie przesypiają.
Bardzo ważny jest odpowiedni pokarm – od tego, co będzie jadł nasz chomik, zależy jego kondycja, humor oraz długość życia. Odpowiednie dla chomików są ziarna różnych zbóż, np. pszenicy lub owsa, surowe warzywa i owoce (najlepiej z własnego ogrodu, niczym nie pryskane), orzechy, płatki owsiane, ser biały bądź żółty. Ważne jest, żeby pokarm miękki podawać naprzemiennie z twardym, który pomaga chomikom ścierać przednie zęby. Chomiki jak wiadomo lubią „chomikować”, a więc otrzymane jedzenie magazynują w torebkach, umieszczonych po obu stronach pyszczka, a następnie w wewnątrzklatkowej spiżarni. Zwierzątko musi mieć również zawsze świeżą, najlepiej przegotowaną wodę do picia, którą będzie pobierać ze specjalnego poidełka.
Chomiki aczkolwiek towarzyskie, nawet po oswojeniu nie lubią zbytniego interesowania się ich sprawami, długich i uciążliwych zabaw, ciągłego brania na ręce itd. Zwierzęta często niepokojone krócej żyją i poważniej chorują. Klatka dla naszego chomika powinna być spora, w dodatku zwierzę trzeba co jakiś czas wypuszczać, żeby sobie pochodziło po pokoju (oczywiście pod naszą kontrolą). Zagrożeniem dla chomika mogą być inne zwierzęta, np. koty, psy, a nawet papugi, więc jeśli opiekujemy się nie tylko chomikiem, musimy dbać o jego bezpieczeństwo izolując od zagrażających mu intruzów.
Chomika można kupić w sklepie lub wziąć od znajomych, ewentualnie wyhodować. Przy pierwszych dwóch „okazjach” trzeba zwracać uwagę na wygląd i zachowanie zwierzaka, żeby nie zostać właścicielem chorego lub zarobaczonego chomika. Przy hodowli należy również uważać, ponieważ chomiki są bardzo płodne i w niedługim czasie nasza rodzina może się powiększyć nawet o setkę osobników (to nie przesada, taką ilość młodych może mieć jedna samica chomika w ciągu roku). Samiczce w ciąży zapewniamy spokój, po porodzie kontrolujemy, czy wszystko poszło jak trzeba, ewentualne komplikacje natychmiast zgłaszając weterynarzowi. Podczas opieki nad chomikami warto mieć cały czas przy sobie telefon do poradni weterynaryjnej lub do zaprzyjaźnionego lekarza, ponieważ zwierzęta te „lubią” chorować nagle i niespodziewanie, a brak odpowiedniej reakcji w ciągu kilku godzin może okazać się dla nich śmiertelny.
Źródło:
P. Hollmann, K. Skogstad, Chomiki, zwierzęta w domu, Warszawa 2007.
Autor: Anna Łabudzińska