Budleja
Budleja to piękny krzew ozdobny, kwitnący od połowy lipca, występujący w wielu odmianach różniących się barwą kwiatów, długością kwiatostanów oraz porą kwitnienia.
Budleja lubi stanowiska słoneczne, zaciszne. Krzewy o barwnych kwiatostanach – mogą być one fioletowe, różowe, fioletowo-purpurowe, niebieskie, białe – ładnie wyglądają posadzone na trawniku w jednorodnych grupach, ale najpiękniejszy widok stanowią samotnie posadzone rośliny. Wyeksponowana zostaje wtedy cała ich uroda – rozchylające się na boki pędy zakończone różnokolorowymi kłosowatymi kwiatostanami z charakterystycznym pomarańczowym oczkiem, podobne do kwiatów bzu.
Budleja jest krzewem bardzo wrażliwym na mróz (z wyjątkiem odmiany niebieskiej), szczególnie w centralnych i wschodnich regionach Polski. Podczas mroźnych zim zdarza się, że pędy w mniejszym lub większym stopniu przemarzają, dlatego należy je na zimę dobrze zabezpieczyć – okopczykować. Ale nawet gdy przemarzną, z nasady okopczykowanych krzewów wiosną szybko wyrastają nowe silne pędy, które szybko pokrywają się liśćmi i latem zakwitają.
Kwiaty budlei bardzo silnie i przyjemnie pachną zwabiając wiele motyli, które zbierają z nich nektar, dlatego budleja nazywana jest „motylim krzewem”. Roślina łatwo się rozmnaża. Po przekwitnięciu kwiatów wytwarzają się nasiona, które dojrzałe warto zebrać i wysiać na wiosnę do pojemników. Kiedy wykiełkują i podrosną na wysokość do ok. 20 cm, można przesadzić je na właściwe miejsce. Mogą zakwitnąć jeszcze w tym roku.
Budleja rozsiewa się również sama – koło krzewu, a nawet w dalszej odległości często wyrastają młode roślinki. Wystarczy wykopać je ostrożnie, żeby nie uszkodzić korzeni i przesadzić w inne miejsce. Również szybko urosną i zakwitną. Budleja wymaga silnego cięcia każdego roku na wiosnę. Powoduje to bujne rozgałęzianie się krzewu, ponadto należy pamiętać o usuwaniu przekwitłych kwiatostanów.
Najpiękniejsze odmiany budlei:
Budleja Davida ‘Black Knight’ – bujny, prosty krzew do 3 m wysokości, często zwany motylim krzewem. Liście długie, lancetowate, ciemnozielone z białym kutnerem od spodu. Kwitnie od lata do jesieni. Kwiatostany długości 30-50 cm, składające się z wielu pachnących, rurkowatych, ciemnofioletowych, drobnych kwiatków. Wymaga gleb żyznych, świeżych, przepuszczalnych. W naszych warunkach krzew przemarza niemal każdej zimy do granicy śniegu, ale na wiosnę z nieuszkodzonej szyjki korzeniowej odrastają młode pędy. Znosi zanieczyszczenia powietrza. Polecany na rabaty w parkach i ogródkach przydomowych.
Budleja Davida ‘Pink Delight’ – krzew silnie rosnący z długimi, łukowatymi pędami do 2,5 m wysokości. Liście długie, lancetowate, zaostrzone i ciemnozielone. Kwiaty jaskraworóżowe, o pomarańczowych środkach w wiechach o długości do 30 cm. Wymagania glebowe i zastosowanie podobnie jak w przypadku budlei ‘Black Knight’.
Budleja Davida ‘Royal Red’ – silnie rosnący krzew o wysokości ok. 3 m. Liście długie, ostro zakończone, ciemnozielone z biało omszonym spodem. Kwiaty ciemnoczerwone bądź purpurowe w dużych, rozgałęzionych wiechach, osiągających 50 cm długości.
Budleja Davida ‘White Profusion’ – krzew silnie rosnący, do 3 m wysokości. Liście długie, lancetowate, szarozielone. Kwiaty białe w długich, pachnących kwiatostanach z żółtym środkiem. Wymagania glebowe i zastosowanie podobnie jak w przypadku budlei ‘Black Knight’.
Budleja Davida ‘Empire Blue’ – dość rzadka odmiana budlei, ozdobna, dorastająca do 3 m wysokości. Latem krzew kwitnie masą dużych (do 20 cm długości) wiechowatych kwiatostanów złożonych z intensywnie niebieskich kwiatów z pomarańczowymi środkami. Lubi stanowiska słoneczne i wymaga corocznego krótkiego przycinania, aby zwiększyć kwitnienie. Odporna na mróz, szkodniki i choroby.
Źródła:
Budleja – Budleja davidii, http://www.swiatkwiatow.pl/budleja—budleja-davidii-id20.html.
J.-Y. Prat, D. Retournard, ABC cięcia drzew i krzewów, Warszawa 2006.
T. Wolski, D. Pszczoła, T. Baj, Budleja Davida (Buddleja davidii Franch.) – ozdobna roślina lecznicza o wielokierunkowym działaniu farmakologicznym, „Postępy Fitoterapii”, nr 2/2006, s. 75-82.
Autor: Anna Łabudzińska